آرمان خواهی

نور راهش را باز مي‌كند

armankhahi — Thu, 03 Dec 2009 08:51:56 GMT

درست است كه بايد براي اثبات عقايد حقه شيعه تلاش كرد و ادله كلامي و تاريخي را رو كرد و بر سر معناي «ولي» در حديث غدير محاجه نمود، اما راه ساده‌تر و ايجابي ماجرا، نماياندن ويژگي‌هاي منحصر به فرد علي بن ابي‌طالب عليه السلام است كه خود اثبات كننده حقانيت تامه ايشان براي امر ولايت و تصدي امور مومنان است و با هر قياسي، باز هم جاي شك باقي نمي‌گذارد. همان صفاتي كه موجبات جذب افراد گوناگون، از جرج جرداق مسيحي و ابن ابي‌الحديد سني تا حتي دشمنان را مهيا نموده است: سالها پيش در تحقيقي به اين شعر منتسب به عمروبن‌عاص، دشمن باهوش و درجه يك مولاي متقيان برخوردم كه نشان مي‌دهد نورانيت حق، راه نفوذ خود را مي‌يابد و اين انسان مغرض است كه عمدتا عكس آن اثر را مي‌نماياند!

بآل محمد عرِفَ الصوابُ/و في أبياتهم نزل الكتابُ
وهم حجج الإله على البرايا/بــهم وبجدهم لا يستراب
ولا سيما أبو الحسن علي/له في الحرب مرتبة تهاب
طـعام سيوفه مهج الاعادي/و فيض دم الرقاب لها شراب
علي الدر والذهب المصفى/و بــاقي الناس كلهم تراب
هو البكاء في المحراب ليلاً /هوالضحاك اذااشتد الضرابُ
هو النبأ العظيم و فلك نوحٍ/و بـاب الله وانقطع الخطابُ

* پ ن:

ماجراي غم انگيز يمن،كه همچنان ادامه دارد، بار ديگر ثابت كرد كه بايد به مساله جهان اسلام نگاهي تشكيلاتي، جدي و بلندمدت داشت... بايد افرادي زندگي‌شان را تخصصا به اين موضوع گره بزنند! بايد لوازم جهاني انديشيدن را محقق نمود و از شعار و شتاب و انفعال‌هاي وجدان ساكت‌كن! فاصله گرفت!

رسانه‌هاي جديد و توليد اطلاعات بي‌فايده!

armankhahi — Sat, 28 Nov 2009 11:33:18 GMT

در جلسه‌اي با موضوع آي‌تي و اصلاح الگوي مصرف كه دفتر تبليغات قم برگزار كرده بود در خدمت دكتر علي اكبر جلالي بوديم. ايشان در اين جلسه تمام سعي خودش را كرد تا نشان دهد تكنولوژي جديد اطلاعات، ابزاري مفيد براي جامعه ديني است! خودكاري الكترونيكي با قابليت هاي متعدد آورده بود تا دهان مخاطبان از شگفتي باز بماند! بعد هم از فيلتربودن شبكه‌هاي اجتماعي مجازي مانند فيس‌بوك و تويتر انتقاد كرد و در مثالي خاصيت تويت كردن را توضيح داد! نزديك اصفهان، هواپيماي‌مان دچار نقص فني شد و هنوز ننشسته بوديم كه پسرم تماس گرفت! گفتم: تو از كجا فهميدي؟ معلوم شد يك نفر در هواپيما تويت كرده و ... گر چه اعتراضي به سخنراني كردم اما فضاي غالب، متفاوت بود و... بگذريم!

تامل در ماهيت «توليد اطلاعات انبوه»، كه اينك با «تكنولوژي ارتباطي مدرن» پيوند خورده است ما را به اين نتيجه مي‌رساند كه «غفلت‌زايي و سرگرم‌كردن انسان به اطلاعات پوچ و بي‌فايده»، مشخصه اصلي دوران جديد است! به نحوي كه فرصت خلوت را از تو بگيرد و با توجيه فايده‌مندي نسبي ديتاها و اخبار در حال توليد، تو را به خود مشغول و از «خود» غافل سازد! بي‌راه نبوده است كه امثال مك لوهان و ديگران، فلسفه ايجاد تلويزيون را غفلت‌زايي براي انسان تحت فشار عصر صنعت مي‌دانستند و ماهيتي سرگرم‌كننده براي آن قائل بودند لاغير!

بي‌توجهي به كثرتي كه ماهواره و اينترنت و... در زندگي انسان مدرن ايجاد مي‌كنند مي‌تواند عامل فرو رفتن انسان دين‌مدار در سيطره اين رسانه‌ها و غفلت او از حقايق عالم باشد. فنعوذ بالله!

* پ ن:

۱.فهم زبان عربي، خواص بسيار دارد و بهترين آن براي مسلمان، ارتباط مستقيم با تعابير بلندي است كه در ادعيه و آيات و روايات ذكر شده‌اند. حيف است دعاي زيبايي مانند «عرفه» را از ترجمه‌هاي آن بفهميم! كارسختي نيست اگر بخواهيم!

۲. كناره گيري تاسف برانگيز آيت الله جوادي آملي از امامت جمعه قم، تلنگري است به ما! بشنويم!

واقع بيني در اصلاح مصرف

armankhahi — Mon, 23 Nov 2009 18:49:18 GMT

مصرف، در ميانه مفاهيمي چون اقتار(كم مصرف كردن)، اسراف (زياد مصرف كردن) و همچنين تبذير (زياد و بد مصرف كردن) قرار دارد كه تعيين حدود آن براي هر موضوع به شناخت ملاكهاي خاص خود آن وابسته است. درباره اصلاح الگوي مصرف، بايد نگاهي واقع‌بينانه داشت تا به صرف شعار بسنده نشود. جزئي‌نگري در اين مساله دور كردن آن از افق بلندش است لذا نبايد به مثالهاي جزئي صرفه‌جويي در خانه تقليلش داد! مثلا در مصرف «آب» وقتي بداني كه بيش‌تر از 90 درصد آب كشور، مصارف كشاورزي و صنعتي دارد، نه اينكه نبايد در مصرف آب‌شهري مراعات كرد، اما مي‌يابي كه بايد عمده همت را در مساله نحوه آبياري‌ها و... صرف كرد.

يا در باب «نان» نيز كه فكر مي‌كنم تا كنون صدها تحقيق و پايان‌نامه در مراكز مختلف درباره آن انجام شده، مي‌بينيم كه الگوي پخت بايد در كنار الگوي خريد و قيمت نان تغيير كند كه در اينجاها بيشتر پاي دولتمردان و دانشگاهها و مراكز تحقيقي به وسط مي‌آيد و بعد مديريتي و فني بيشتر ضريب دارد تا بعد فرهنگي!

اما عمده آنچه كمتر مورد توجه واقع شده -كه چه بسا ناشي از عدم تطابق زندگي پرخرج دست‌اندركاران امر با الگوي صحيح مصرف است- اصلاح مساله سبد خانوار و بازخريد كالاها، به تبعيت از «مد» است. اينكه همه دكورها، تبليغات و خانه‌هاي در حال پخش از صدا و سيما با طبقه متوسط به بالا همخواني دارد و همه هم اين را گفته‌اند اما هيچ كس زورش نرسيده‌ است! ريشه در كجا دارد؟! جز زندگي جاري صدا و سيمايي‌ها؟! ما معمولا چه نفيا و چه اثباتا، متفاوت و فراتر از آنچه خودمان هستيم را تجويز نمي‌كنيم چون در غير اين صورت دچار عذاب وجدان مي‌شويم و شايد هم اين نشانه‌اي از آن است كه ما به شدت «خود محور» ايم!

فهم «روح مدرنيته» و مساله مهم «سبك زندگي» و برنامه‌اي كه كارتل‌هاي جهاني اقتصاد براي «طبقه متوسط» -كه اكثريت است و مدام چشم به مرفهان دارد و براي رسيدن به آنها تلاش مي‌كند-دارند،كليد بسياري از مسائل است!

*پ ن:

1.شكر خدا، با نيمي از وام مهر رضا وسايل خانه‌مان را خريديم و با همكاري كانون ازدواج آسان، مراسمي كم‌خرج برگزار كرديم و ديديم مي‌شود اگر بخواهيم! ... و تو چه مي‌داني كه «معنويت» روح زندگي است و اگر نباشد كار خراب است ولو ... دعامان كنيد!

2.گرچه يادداشت "رهبري و نگرش سيستمي" را يكسال و اندي پيش نگاشته‌ام اما چون متاسفانه عمده شبهات فعلي پيش‌آمده پيرامون رهبري در اذهان جوانان و اساتيد! را نيز ناشي از عدم فهم صحيح نحوه و حدود دخالت رهبري در امور كشور مي‌دانم، بازخواني آن را بد نمي‌دانم! تكميل‌اش كنيد!

3.گرچه پيامك بود اما وجدان فسرده‌ام را شتك زد: بيهوده مگو كه مرد ميدان هستيم، وقتي كه ز فرياد گريزان هستيم/ در سعده برادرانمان را كشتند، انگار نه انگار مسلمان هستيم!

معرفت در چنبره عوارض

armankhahi — Tue, 17 Nov 2009 12:14:01 GMT

نكات بسياري را مي‌توان نام برد كه در نوع فهم و ميزان معرفت انسان نقش دارند، از جمله، عنوان مشهور و كلي «تقدم نظريه بر فرضيه» كه بسيار قابل تامل است، اما در اين مجال صرفا به ذكر چند نكته عمدتا مغفول و عيني بسنده مي‌شود. توجه به اين نكات ضروري است كه اين موارد به معناي نتيجه حتمي نيستند ولي در اكثر افراد موضوع خود صادق اند. بعضا معرفت قطعي عقلي و بعبارتي فهم مساله تحت تاثير اين مسائل قرار مي‌گيرد و نه فقط معارف تجربي و نسبي و سليقه‌اي و همچنين بديهي است كه اين نكات به معناي تكثر حق يا عدم امكان فهم صحيح آن نيست!‌

*رابطه جغرافيا با معرفت: آدمهاي بزرگ شده در شهرهاي كوچك، عمدتا سخت‌گيرتر و محدودانديش‌ترند! از همين روست كه كار فرهنگي در شهرستان‌ها توهم‌زاست! كوچكي‌شان توهم «امكان اثرگذاري گسترده» را ايجاد مي‌كند اما در واقع، محدوديت مكاني به محدوديت فكري و تنگ‌نظري‌ها دامن زده است و عمدتا امكان كار را گرفته است!

*رابطه آب‌و‌هوا با معرفت: سرما و گرما و شدت و ضعف سختي ناشي از آب و هوا، بر شخصيت انسان اثر مي‌گذارد و از همين روست كه آدمهاي متولد شهرهاي سردي كه مدام وادار به پوشاندن و خانه‌نشيني و آرامش شده‌اند، مجموعا آرام‌ترند از بزرگ‌شده‌هاي سرزمين‌هاي گرم كه معروف اند به خون گرمي! اين مسائل تا حدي جدي است كه در معرفت شناسي سرفصلي با عنوان «جغرافياي معرفتي» شكل گرفته است!

*رابطه روحيات با معرفت: روحيات انسان، به شدت بر نوع نگاه او به همه چيز و حتي نوع رفتارها و عكس‌العمل‌هاي وي در قبال موضوعات يكسان، اثر دارد. از همين رو آدمي كه شخصيتي احساسي دارد، با آدمي كه شخصيتي زمخت و خشن دارد،‌به يك مساله از جهت واحد، نگاه واحد ندارند! اطراف ما، از موضعگيري‌هاي سياسي تا برداشت‌هاي قرآني و نظريات فقهي، اين زمختي و سهولت، قابل رصد اند!

*رابطه سن و تجربه با معرفت: اينكه در باب بسياري از بزرگان داريم كه در سنين بالاتر برخي نظريات خود را تغيير داده‌اند –بخشي از آن- ناشي از رشد يافته‌هاي تجربي در ايشان است. آدمي كه حج رفته يا سختي‌هاي صحرا را چشيده احتمالا با كسي كه اين تجربه‌ها را نداشته، در حكم نهايي فقهي‌شان يكسان نخواهند بود!

آيا زمان آن نرسيده كه...

armankhahi — Mon, 09 Nov 2009 20:43:18 GMT

اپيزود1: يكي از اساتيد اخلاقي،معنوي،عرفاني و... در جلسه‌اي عمومي، سخن از شريعتي به ميان آورد و ابتدا از لفظ مرحوم شريعتي استفاده كرد و بعد عذرخواست و گفت واقعا نمي‌دانم براي ايشان چه لفظي بايد به كار برد و پامنبري‌ها خنديدند و بعد هم علتش را توضيح داد كه هر كه با ايشان دم خور بود و متاثر از او، در طول انقلاب جلوي رهبري ايستاد چرا كه او اسلام منهاي روحانيت را تبليغ مي‌كرد و... بعد از جلسه جلو رفتم و گفتم: ببخشيد! شما حاشيه رهبري بر كتاب جناب جعفريان را ديده‌ايد؟! نديده بود و گفت: اگر منظورتان مصاحبه سال 60 است كه مصلحتي بود! گفتم: اتفاقا حاشيه شجاعانه اخير نشان داد آن نيز مصلحتي نبوده و... بگذريم! ختم كلام را اينگونه كرد كه در جلسه‌اي خصوصي! رهبري گفته‌اند: شريعتي يك روشنفكر ضدروحاني بود! و خداحافظ!

اپيزود2: در نمايشگاه فرهيختگان و روشنگران! «مطبوعات» پس از مدتها،‌دوست عزيزي را ديدم و براي احوالپرسي جلو رفتم و نشستيم كه دوستي ديگر داشت ماجراي حماسه روز قبل را تعريف مي‌كرد! كه فلاني ميله را كند و زد به سر كروبي و فلاني كفش‌اش را درآورد و زد اما از شانس بد همان لحظه كروبي رويش را برگرداند و كفش به صورتش نخورد! و از شعارها و مرگ بر منافق‌ها و... دوستي چه خوب گفت كه نه اخلاقا! بلكه فقهي بگويند به چه مجوزي اين كارها را كرده‌اند؟! راستي خبر اين حماسه چه خوب در سايتها و خبرگزاري‌ها! و مجلات و وبلاگهاي حزب‌اللهي‌ها منتشر شد و چه دلها را كه شاد نكرد؟!!!

اپيزود3: كتك زدن زدن‌ها و دختران را به ياد نداريم! پيش‌تر غيرتي بود در مردان اين شهر! ولي گويا بايد به آن نيز عادت كنيم! به راحتي تصاويرش و فيلم‌هايش را منتشر مي‌كنند! نمي‌دانم! شايد براي درس عبرت! شايد هم منافق منافق است زن و مرد ندارد كه؟!! نه؟ راستي مسوولان امنيتي امر نمي‌توانند درباره نوع برخورد با مردم، تمهيداتي بيانديشند يا به قول عزيزي،اينها فقط باتوم را مي‌شناسند؟! آيا زمان آن نرسيده است كه به فكر خودمان بيفتيم.....؟!

*پ ن : منقول است، پيامبر صلي الله عليه و آله، مدت مديدي را به عبادت مشغول بودند به شكلي خاص كه به نظر حقير صرف توصيف آن، گوياي حرفهاست! گفته شده ايشان بر پنجه‌هاي پا مي‌ايستادند و زمان‌هاي طولاني، راز و نياز مي‌كردند تا جايي كه انگشتان مبارك حضرت ورم كرده بود... تو گويي، جان،تاب ماندن در تن نداشته و تن را با خود به بالا مي‌كشيده است! در اين حالت بود كه آيه «ما انزلنا عليك القرآن لتشقي» نازل شد... راستي اگر روزي بگويندمان كه عدم انجام نماز، عقوبتي نخواهد داشت يا از محيطي كه در آن، نماز اول وقت خوانده مي‌شود به محيطي بي‌نماز برويم، باز هم به اين عادت ... راستي چقدر فاصله است ميان عبادت پر از شوق عشاق و عبادت خائفانه يا كاسبكارانه يا عادت‌مندانه من!

مهندسان استراتژيست و مساله روش!

armankhahi — Fri, 06 Nov 2009 21:00:18 GMT

يكي از گله‌هايي كه گاها از برخي اساتيد شنيده‌ايم، گله از برخورد مهندسي با مسائل علوم انساني است. آنچه اينك، به عنوان يك پديده جديد درآمده، بروز علاقمندي به توليد علوم انساني و استراتژي ‌سازي توسط مهندسان جواني است كه به نحوي دست خود را به علوم انساني رسانده‌اند! البته اين تبرك‌جويي بد نيست اما به شرطي كه ساختار ذهني و روشي سابق، خودآگاه يا «ناخودآگاه»، در عرصه جديد به كار گرفته نشوند.

كسي كه با «كميت»ها سر و كار داشته و بر آن اساس، دائما «قطعيت» را چشيده است و با «فرمول»‌ها و «دستگاه» و «ابزارها»ي مختلف، «نتايج» زودرسي نيز مي گرفته، نمي‌تواند با مسائل «كيفي» و «نسبي» عرصه فردي و اجتماعي عيني و نظري، كه شايد به راحتي هم قابل «جمع بندي» نباشند به راحتي كنار بيايد و از همين رو با فاكتورگيري‌ها و ساده‌سازي‌ها و دسته‌بندي‌هاي مغلوط و ناروا، به «سرعت»، «تعميم»هايي را مي‌دهد و نتايجي را مي‌گيرد و بعضا «توصيه»هايي را مي كند كه از «دقت» و «جامعيت» لازم و كافي برخوردار نيستند!

عدم نياز به «تتبع» فراوان به دليل عدم وجود نظريات مختلف در گزاره‌هاي قطعي رياضي و همچنين استفاده از «استقراء» و «قياس»هاي ناصحيح، در كنار «جزئي‌نگري»ها و «اعتماد به نفس»ي كه ناشي از تنفس در همان فضاي غيرپيچيده و قطعي بوده‌اند، به ملغمه شدن روش‌شناسي تحقيق در علوم انساني انجاميده اند! غافل از اينكه علوم انساني يا اجتماعي، با اين دستگاه فكري و فرمول‌هاي آن، قابل تحليل نيستند و اساسا تحليل يك امر پيچيده با روش‌ ساده يا انسان‌هاي ساده‌انديش و ساده‌ساز و ساده‌دوست! ميسور نيست!

اگر حتي «مقدمات علمي» و «موخرات عيني» لازم در امر تدوين استراتژي–كه مي‌دانيم استراتژي اساسا سطحي تحليلي اجتماعي است نه تكنيكي فني- را احصاء شده بدانيم، اين روش كار است كه ممكن است نتايجي غيرصحيح را حاصل كند، در حاليكه مدون آن، خود بر اين امر، آگاهي ندارد! از همين رو تنفس مديد در فضاي علوم انساني،‌لازمه خو گرفتن با ماهيت آنهاست و آنانكه براي گذر از اين مرحله و رسيدن به خروجي، عجله دارند، بايد مواظب التقاطها و تركيب‌هاي ناصحيح باشند! ان شاء الله

* پ ن: اگر نياز چيزي را درك نمي كني به تقليد مخواه كه اين جز بازيگري نيست و اين بازيگري جز سياهي قلب و خستگي و دلزدگي چيزي نمي‌آورد. آنها كه با دل بازيگر و تنها با زبان خويش دعا مي كنند محروم مي شوند و دور! مرحوم علي صفائي حائري

تاملي در انگيزش مجاز!

armankhahi — Mon, 02 Nov 2009 20:50:18 GMT

از جمله موضوعات محوري همه مجموعه‌هاي اجتماعي و سياسي كه به دنبال مخاطب‌سازي و جذب نيرو مي‌باشند مساله «انگيزه‌ سازي» است. يعني ايجاد حسي در فرد كه اهداف و آرمانهاي مورد نظر آنان را پيگيري نمايد. اينك، چگونگي انگيزش به نحوي كه انگيخته، دچار خسران نشود، محل تامل است.

راههاي غيرمشروع ايجاد انگيزه محل بحث ما نيست ولي راههاي عرفي و رايجي كه ظاهرا مجاز و مشروع مي‌باشند بايد مورد بازخواني قرار بگيرند. مثلا آيا جايز است كه فرد را با نقص‌ها و كمبودها و فقرها و فلاكت‌ها مواجه كنيم و احساس او را برانگيزانيم و به «حركت» وادارش كنيم؟! يا ظلم‌ها و دشمنان و مخالفان را نشانش دهيم و او را وارد كاري بكنيم؟! يا حتي افقي آرماني را نشان فرد دهيم و بدون توجه به جنس و روح حقيقت هستي، وي را مهياي فعاليت و حركت نمائيم؟! آيا اين روشها، عادات مرسوم ما در فعاليت هاي باصطلاح انقلابي و مذهبي نيستند؟!

نگارنده معتقد نيست كه اين روشها، اساسا باطل اند و چه بسا در مديريت‌هاي اجتماعي جواز داشته باشند! اما وقتي ساحت بحث، «تربيت» و «فرهنگ» است و موضوع كار، «انسان»، ديگر نمي‌توان به راحتي آنها را تجويز نمود و به كار برد. بعبارت بهتر، استفاده آنها در صورت دانستن افق ماجرا، از جنس توجيه وسيله با هدف است كه تشكلها و احزاب بعضا گرفتار آن مي‌شوند!

در نگرش ديني، مبناي انگيزش و حركت انسان، خود انسان است. بدين معنا كه وي تا خود و نسبتش با خدا و جايگاهش در هستي را به درستي نيابد مبناي انگيزشي صحيحي نداشته است. آري! مي‌توان سخنان انقلابي بزرگاني چون امام و شريعتي و ديگران را خواند و صادقانه مخاطب را به حركت واداشت و حتي در آينده شاهد باصطلاح چپ كردن او نبود اما آيا اين مخاطب در حال سود بردن بوده يا خسران ديده است؟!

اثر تعميق نگرش توحيدي و شناخت نفس مجرد خويشتن كه «من عرف نفسه فقد عرف ربه» هم «شدت» و هم «دوام» انگيزه ها را بيشتر از ديگر روشهاي معمول مي‌نمايد و صرفا با همين مبناست كه سختي‌هاي فراوان و تحول زمان در انگيزه الگوهاي ديني معاصر و پيشين ما اثري نمي‌گذاشته ولي نيروهاي فعلي، بدون شارژهاي مكرر كم‌اثر و حضور جماعت بسيار و وجود فضاهاي مويد، زود به زود، كم‌انگيزه و نتيجتا كم‌تحرك مي‌شوند!

* براي تاملات بيشتر در اين بحث ر.ك به: كتاب «آنگاه كه فعاليت فرهنگي پوچ مي‌شود» از استاد گرانقدر، اصغر طاهرزاده و همچنين «حركت» از مرحوم علي صفائي حائري.

**پ ن: ۱.كتاب ممنوع الانتشار مهار انحراف را خواندم و بر اين باور استوار شدم كه تا آزادانديشي رخ ندهد، جايي براي يافتن دقايق علمي و حقايق معرفتي نيست! كتاب، با استناد به منابع دست اول، همه جريان خلفا، از صدر اسلام تا دم موت را، به يهودي بودن ايشان نسبت مي‌دهد! راستي تا گفتگويي ميان اصحاب تاريخ -چه رسد به ساير رشته‌هاي علوم انساني- رخ ندهد، چگونه ثابت كنيم اينگونه گزينش قطعات و چينش پازل‌ها نيز مي‌تواند مفهومي راست‌نما را بازنمايد؟

۲. اين خبر را بخوانيد تا بدانيد كه چرا "النية هو عمل كله"؟

"مخاطب عام"شناسي در تشكل دانشجويي

armankhahi — Thu, 29 Oct 2009 13:29:18 GMT

برنامه‌ريزي فرهنگي يك جزء مهم‌اش مخاطب شناسي است. آن چيزي كه آن را هوشمندانه و دقيق مي‌كند فقط شناخت مباني نيست. اتفاقا شناخت مخاطب، ابزارها و شرايط گاهي وقت‌ها مهم‌تر است. با اخوي سخن از مخاطب‌شناسي تشكلهاي دانشجويي بود، خصوصا در باب مخاطب عام! مخاطبي كه عمدتا نمي‌شناسيمش و برنامه‌هاي‌مان او را جلب نمي‌كند! اين يافته‌هاي «نسبي»-كه طبعا تشكيكي و اختلاف پذير اند- در حوزه باور و رفتار، به قلم آمد. پس از هر «لذا» هم سعي كردم دم دستي‌ترين نتيجه عملي آن را بنويسم تا بحث عيني‌تر شود، به آنها بيافزاييد يا اصلاح‌شان كنيد:

- به دليل وجود ساختار سنتي در خانواده‌ها، باور به الگوهاي ديني و حقانيت آنها همچنان وجود دارد لذا مناسبت‌هاي ديني مورد توجه واقع مي‌شوند و فرصت خوبي اند براي كار!

- به دنبال جمع سالم ميان عقبي و دنيا هستند و فايده‌مندانه با موضوعات مواجه مي‌شوند لذا پرداختن به دغدغه‌هايي كه فايده و ضرورت آنرا حس كنند راحت تر است.اين فايده مي‌تواند مادي نباشد!

- به برخي مسائل ايدئولوژيك از منظر فطري و انساني مي‌نگرد لذا انجام امور خيريه‌اي و كمك‌رساني مورد توجه‌ است.

- احساس را مقدم بر عقل مي‌دارد لذا ابزار هنر و احساس و عاطفه كاراتر است.

- محسوسات را بيشتر از معقولات ‌پذيرفته و درك مي‌كند، لذا رفتار بيشتر از گفتار كارايي دارد.

- براي ارزشهاي غربي ارزش قائل است اما ارزشهاي ملي و بعضا ديني را ترجيح مي‌دهد لذا گفتمان خودباوري و خوداتكايي جذابيت دارد.

- مملو از مخاطرات نفساني و شهواني است لذا «تذكر» نياز مداوم اوست.

- رنگ و فضاي محيط به شدت رفتارش را جهت مي‌دهد لذا ايجاد فضاي مذهبي و حضور در آن مهم است.

- برخي مفاهيم عرف سنتي هنوز برايش معنادار است مانند اهميت خانواده، ناموس و... لذا محمل سرمايه‌گذاري و ورود اند.

- شريعت‌گريز اند ولي با طريقت و معرفت كنار مي‌آيند لذا اين خود مي‌تواند محمل اثبات شريعت باشد.

- خصوصا پس از انتخابات، بي‌اعتمادي‌شان به حاكميت افزايش يافته لذا مواضع سياسي صريح جانبدارانه حساسيت‌زا يا كم‌اثرند.

پ ن:

۱. مدتي است برنامه‌هاي "الحقيقة أين؟" و "حروف" شبكه العالم به زيبايي به نقد نظام فاسد سعودي و فرقه ضاله وهابي پرداخته‌اند. اساتيد روشن و آگاهي را از كشورهاي مختلف عربي و اروپايي مي‌يابند كه هم به جستجوي‌شان احسنت مي‌گويي و هم از وجود اين افراد خوشحال مي‌شوي!... با توجه به اوضاع و تذكر رهبري به سعودي،حج امسال، حجي متفاوت خواهد بود!

۲. جز زوم‌هاي مكرر افراطي بر چهره بازيگر زن لبناني و برخي ديالوگ‌ها مانند جملات پلوراليستيك راننده فلسطيني، مابقي "كتاب قانون" را پسنديدم و آنرا تذكرآميز يافتم. ببينيدش!

باور كنيم؟!

armankhahi — Thu, 22 Oct 2009 11:26:18 GMT

*گاراژ يا مرز! نمي‌دانم اسم مرزهاي ايران را چه بايد گذاشت! بازارها پر است از اجناس وارداتي قاچاق! بانه كردستان چند سالي است كه مركز خريد لوازم الكتريكي شده و باندازه يك شهر بزرگ پاساژ دارد و شهرهاي مرزي ديگر در سراسر كشور هم به همين منوال اند! از گل و قابلمه تا ال‌سي‌دي و كفش و لباس و هر چه كه بخواهي، قاچاقش توي بازار فراوان است و توليد در معرض خطر! راستي باور كنيم كه اينها همگي با قاطر و اسب و از روي كوهها آمده اند؟!! باور كنيم؟!

* قيمت گذاري كالا و نظارت تعزيرات در كشور ما طنزي خنده‌دار است. حتي مرباي و سس و تن ماهي كه بعيد است كسي هنگام خريدشان چانه بزند، قانونا نبايد الزاما به قيمت درج شده بر روي آن به فروش برسند چرا كه تعزيرات به 12 درصد بالاتر از قيمت خريد كلي كار دارد! راستي نمي‌شود همين مساله را به سان كتاب نظام مند كرد و هزينه‌هاي توليد و موزعين كلي و جزئي را در نظر گرفت تا قيمت روي كالا معنادار باشد و در حق مردم اجحاف نشود؟! يعني اين كار اينقدر سخت است؟! باور كنيم؟!

*از اوايل انقلاب تا كنون، «دغدغه» توليد پارچه چادري كه اينك بين سي تا پنجاه ميليون متر مربع در كشور مصرف دارد در اذهان دولتمردان بوده است. حتي اواخر جنگ چند كارخانه هم براي توليد آن كلنگ خورده‌اند هر چند به نتيجه نرسيده‌اند! بهانه مي‌آورند كه چون تكنولوژي توليدش را نداريم! نمي‌توانيم مانند كره و ژاپني‌ها توليد كنيم!! راستي ساخت رآكتور هسته‌اي شدني بود و اين كار نيست؟! باور كنيم؟!

*وقتي رسانه‌هاي آمريكايي تبليغي چنان گسترده بر مذاكره‌اي كه در ژنو با آنان صورت گرفت راه مي‌اندازند، از خود مي‌پرسي چرا؟! راستي كتابهاي مذاكره با شيطان بزرگ! چرا ديگر توزيع نمي‌شوند؟! در ميان عدم اعتراض جدي دانشجويان، عده قليلي كه لب بگشايند نيز با تهمت تندروي پس زده مي‌شوند! اين تعارض رفتاري را چگونه توجيه كنيم و چه تحليلي را باور كنيم؟!

* پ ن : شوشتري را از نوجواني با پسرانش رفاقت داشتيم و از پدرشان گوشه و كنار مي‌شنيديم و محمدزاده را در ميان خاطرات همرزمان بجنوردي‌اش، بنام آقا رجب، شناخته بودم. چه رسمي دارد اين دنيا كه گل‌هايش را زود مي‌چيند و به خارها مهلت مي‌دهد .... به رسم ما!، حالا كه رفته‌اند بايد پاس داشته شوند! اي كاش!

قبحي كه رنگ باخته!

armankhahi — Fri, 16 Oct 2009 01:02:18 GMT

مخاطرات عرصه اينترنت براي بچه‌هاي مذهبي چيست؟! شايد يكي از آنها فرصت‌سوزي و هدر دادن عمر پاي فضاهاي وقت‌‌گيري مثل چت، فرندفيد، تويتر، فيس بوك و... كه ساعتها وقت را – عمدتا و نه هميشه- به امور غيرضروري مي‌گذرانند باشد اما در اين مجال، از موضوع «حدود روابط مجازي مشروع» سخن مي‌رود. موضوعي كه متاسفانه دامن‌گير خيلي از بچه مذهبي‌ها شده است!

مساله ارتباط با نامحرم از موضوعاتي است كه در مباحث فقهي و اخلاقي ما بدان توجه ويژه شده است. بعضا توصيه‌هايي ديده‌ايم و در سيره بزرگان رفتارهايي را مشاهده كرده‌ايم كه براي نسل جديد قابل فهم نيست اما آنكه شخصيت زنان را مي‌شناسد، مي‌داند كه خداوند، انسان را بهتر از خودش مي‌شناسد و از اين گذشته به دنبال رشد حداكثري و ارتقاء معنوي است و نه دينداري روزمره، به احتياطاتي از اين دست پايبند مي‌ماند كه مثلا زن تا لازم نيست با نامحرم سخن نگويد، حتي الامكان صداي او شنيده نشود و شوخي نداشته باشد، جلسات مختلط برگزار نشوند و... كه ملاك اين مباحث به تعبير فقهي«قصد ريبه» و به تعبير عاميانه«لرزش دل» است!

اما مساله اينجاست كه آيا اين لرزش و قصد كه شايد خفيف هم باشد، هميشه قابل درك است و بعبارتي آيا در پس حجب و توجيهات مختلف به درستي احساس مي‌شود؟! اگر اينطور است راز پرهيزهاي پيشگيرانه چيست؟ جان، به تدريج، تسخير نفس مي‌گردد و گرچه قبح منكر در اولين دفعات ارتكاب، براي مومن، هراس انگيز و شديد است اما كم‌كم رنگ مي‌بازد و در پس توجيهات نفس گم مي‌شود! خصوصا در قبال مساله‌اي چون ارتباط با جنس مخالف كه كنترل آن سخت است و زمينه‌هاي غريزي و طبيعي، عطش آن را تشديد مي‌نمايند.

چه بسيارند مذهبي‌هايي كه اينك، به راحتي! و سادگي! با نامحرم روابط كلامي مجازي نامشروعي دارند كه شايد در حضور، هرگز تصور آن را نيز نكنند و اين يعني مكايد شيطان پيچيده و خطرناك است! چه رسد كه اين ارتباط به ديدارهاي جمعي و فردي حضوري منجر شود و ... يادمان نرود كه هيچ گاه راه ورود گناه به دل يك فرد مذهبي، راهي جز خود توجيهات مذهبي و موجه الوجهه نيست! توجيهاتي مانند ضرورت هدايت نسل جديد و ارتقاء فكري مخاطبان، عدم وجود مبلغان زبردست خانم، حضور در جلسات معنوي براي جبران، بحث كردن درباره موضوعات ديني و اعتقادي و نه مسائل شخصي...! فنعوذ بالله من وساوس الشيطان و مكايده!