پارازيت چيز خوبي است! در آمريكا هم پارازيت به انحاء ديگري هست مثل پراكسي براي بچههاي زير 18 سال و حتي عدم اجازه استفاده از موبايل بلوتوثدار براي نوجوانان! اما راستش را بخواهيم همه ميدانيم كه پنبه پارازيت و پراكسي خورده شده و ديگر ابزار محدودسازي-كه البته بايد جاهايي بكار برود- گذشته است! پس حالا در قبال BBC Persian و VOA سياسي و GEM و Farsi1 و دهها شبكه ديگر فرهنگي! چه ميخواهيم بكنيم؟! هاتبرد را سانسور ميكني يوتلست را فعال ميكنند، آن را ميبندي روي عربست و نايلست و استارست راه ميافتند. مايهاش هم يك الانبي اضافي است يا تغيير جهت ديش!
ما ايرانيها يك تفاوت جدي فرهنگي با برخي كشورهاي ديگر داريم و آن اين است كه معمولا غير از خودمان را نميبينيم! نه آن قدر مسيحي داريم و نه آن قدر سني و نه درهاي بازي كه از ساير كشورها راحت بيايند و بروند و همين مساله در جاهاي مختلفي از جمله اقتصاد و سياست و فرهنگ هم اثر خودش را گذاشته و تحمل غير را هم در سطح عمومي كم كرده است!
مساله ما البته اين نيست، مساله اين است: حالا كه ديگر دهكده جهاني به يمن! رسانهها دارد شكل ميگيرد و شما با اين كه در عرف جامعهات مسائلي چون حيا و غيرت مهم اند اما با فيلمهايي مواجه ميشوي كه هيچ بويي از اين مسائل در آنها نيست و حالا اين شما و اين نسل جديد پرسشگر! چه ميكني؟
راستي لبنانيها كه سني و دروزي و مسيحي دارند و كاباره و ساحل و دانسكلاب، چه طور جوانانشان را حفظ ميكنند؟! همه ميدانيم كه راه ايجاد مصونيت از ايجاد خودآگاهي و تربيت باز ميگذرد كه اين لوازمي دارد...
مدتهاست كه دغدغه پاسخ به سوالات و مسائل جوانان و نوجوانان و قبل از آنان، خودمان، ما را نه چون بدنه حوزويان به فقه، كه به سوي كتب اعتقادي و اخلاقي كشانده است، اما هنوز كتاب درخوري كه با روحيه غيرتعبدي و پرسشگر نسل جديد، بسازد و به روش عقلي و نه نقلي، و همچنين به نحوي ساده، رابطه ايشان با خود، جهان و پروردگارشان را ترسيم كند و پس از سيراب كردن عقل، دلشان را پرواز دهد نيافتهايم! راستي حوزويان دلسوز و ارگانهاي فرهنگي جامعه دغدغهشان چه بوده و هست كه هنوز، اين اوليات هم مهيا و در دسترس نيست؟!
اگر يك پنجم آنچه در فقه انرژي گذاشتهايم، حوزه را متعلق به همه اجزاء دين ميكرديم و در اخلاقيات و اعتقاديات وقت ميگذاشتيم، الان چهره ما، حوزه، جوانان، جامعه و حتي جهانمان متفاوت بود!