* متاسفانه يكي از مصائب صده اخير، آفت غرب زدگي و خودباختگي فرهنگي است. هنوز كه هنوز است در ميان عمده ما! و مردم ما، ياد داشتن زباني اروپايي و يا زندگي در اروپا و آمريكا، افتخار محسوب ميشود! شايد يكي از راههاي حذف تدريجي اين نوع نگاهها و ايجاد خودباروي و عزت و اتكا به توان بومي، در كنار رشد و دستاوردهاي علمي، در دستان سازمان بهبود كيفيت و استاندارد باشد!! چگونه؟ از اين طريق كه كالاي ايراني توان رقابت با توليدات ساير كشورها را بيابد و اعتباري جهاني پيدا كند. آري! به همين سادگي!
* شنيدن اخبار رشد علمي در صنايع فضايي و پزشكي و نظامي و... براي همه ما مسرت بخش است و قطعا در داخل، هويت زا و اميدآفرين است و در خارج نيز موجب بروز اقتدار نظام و رشد گفتمان انقلاب خواهد شد و اينچنين است كه «دستاوردهاي علمي» در رشته هاي فني و مهندسي و پزشكي و ... «آثار فرهنگي» مي يابند .... اما نبايد از يك مساله غافل شد و آن ماهيت فرهنگي انقلاب اسلامي است. اين پيشرفتها هر چقدر هم كه بزرگ باشد – كه بايد هر روز بيشتر شوند- نهايتا ما را از آن حيث به كشورهاي پيشرفته شبيه خواهند كرد اما آيا اين مطلوب ماست؟ آيا افق نگاه انقلاب اسلامي «انسان سازي» بوده يا «ماهواره سازي»؟ در كدام يك چقدر رشد كرده ايم؟ اينها دغدغه هايي است كه بعهده بخش ديگر دلسوزان نظام يعني فعالان عرصه هاي غيرفني است!